“මිනිහට වෙන ගෑනියෙක් ඉන්නවා” යැයි බිරිඳ සැක කළ – රෑ බෝවී ගෙදර ආපු සැමියාගේ කමිස සාක්කුවේ තිබුණු රෝහල් බිල්පත.
පහුගිය මාස කිහිපය පුරාම රුවන්ගේ හැසිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වෙලා තිබුණේ. හැමදාම හවස 6 වෙද්දී ගෙදර එන රුවන්, ගෙදර එන්න රෑ 10, 11 වුණා. ගෙදර ආවත් කෑම කෑවේ නැහැ, වෙනද වගේ දරුවොත් එක්ක හිනාවෙලා කතා කළේ නැහැ. නිතරම ෆෝන් එක දිහා බලාගෙන කල්පනා කළා. රුවන්ගේ බිරිඳ, නයෝමිට මේක ලොකු ප්රහේලිකාවක් වුණා.
“මෙයාට වෙන ගෑනියෙක් ඉන්නවා අනිවාර්යයෙන්ම. ඒකයි මේ ගෙදර එන්නෙත් නැත්තේ, මාත් එක්ක කතා කරන්නෙත් නැත්තේ…” නයෝමි තනියම හිතමින් හැඬුවා. දවසින් දවස ඇගේ හිතේ තිබුණු සැකය කේන්තියකට පෙරළුණා.
එදා සිකුරාදා දවසක්. රුවන් ගෙදර එද්දී රෑ 11.30 ත් පහු වෙලා. මහන්සියෙන්ම ඇඳට වැටුණු රුවන්ට ඒ වෙලේම නින්ද ගියා. නයෝමිගේ හිතේ තිබුණු සැකය තවත් ඉවසන්න බැරි වුණා. ඇය හෙමින් සීරුවේ ඇඳෙන් නැගිටලා, රුවන් ගලවලා දාපු කමිසය අතට ගත්තා. “අද මම අනිවාර්යයෙන්ම සාක්කු චෙක් කරනවා. වෙන ගෑනියෙක්ගේ බිල් එකක් හරි ෆෝන් නම්බර් එකක් හරි ඇති…”
ඇය වෙවුලන අත්වලින් කමිසයේ පපුව සාක්කුවට අත දාද්දී, ඇඟිලිවලට අහු වුණේ ගුලි කරපු කොළ කෑල්ලක්. හිතේ වේගයෙන් ගැහෙන ගැස්මත් එක්කම ඇය ඒ කොළය දිග ඇරියා.
ඒක වෙන ගෑනියෙක්ට අරන් දීපු තෑග්ගක බිලක්වත්, රෙස්ටුරන්ට් එකක බිලක්වත් නෙමෙයි. ඒක දැකපු ගමන් නයෝමිගේ මුළු ලෝකයම කඩාගෙන වැටුණා. ඇගේ අත් දෙක පණ නැති වුණා. කකුල් දෙක වාරු නැතිව ඇය බිම වාඩි වුණා. මහ රෑ නිහඬතාවය මකාගෙන ඇගේ කටින් ලොකු ඉකිබිඳුමක් පිටවුණා…
ඒ බිල්පතේ තිබුණේ මොකක්ද? රුවන් මේ තරම් කල් තමන්ගේ ආදරණීය බිරිඳගෙන් හංගපු ඒ කඳුළු පිරුණු රහස මොකක්ද?
ඒක මහරගම අපේක්ෂා රෝහලෙන් නිකුත් කරපු බිල්පතක්. ඒකෙ නම තිබුණේ රුවන්ගේ. රෝග විනිශ්චය යටතේ සටහන් වෙලා තිබුණේ “රුධිර පිළිකා තත්ත්වය – දෙවන අදියර” (Leukemia – Stage 2) කියලා.
රුවන් රෑ වෙනකන් වෙන ගෑනියෙක් එක්ක හිටියේ නැහැ. එයා වැඩ ඇරුණු ගමන් හැමදාම ගියේ ඉස්පිරිතාලෙට, තමන්ගේ ට්රීට්මන්ට් වලට. නයෝමි කෑගහලා අඬද්දී, රුවන්ට ඇහැරුණා. එයා බිම වැටිලා අඬන තමන්ගේ බිරිඳව තුරුල් කරගත්තා.
“ඇයි රුවන් මට මේක කිව්වේ නැත්තේ? ඇයි මට මේ තරම් ලොකු වේදනාවක් දුන්නේ?” නයෝමි පපුවට ගහගනිමින් ඇහුවා.
රුවන් කඳුළු පිහදාමින් හෙමින් කිව්වා, “නයෝමි… අපි ගෙවල් හදන්න ගත්තු ලෝන් එක තාම ගෙවලා ඉවර නැහැ. පොඩි උන් දෙන්නා ලබන අවුරුද්දේ ඕලෙවල්. මම මේක කිව්වා නම් ඔයා ඔක්කොම අතෑරලා මා වෙනුවෙන් මැරීගෙන සල්ලි හොයයි. මම දන්නවා මට තව ගොඩක් කල් නැහැ කියලා. මට ඕන වුණේ මම නැති වුණාට පස්සේ ඔයාලට පාරට වැටෙන්න නොදී, මගේ අන්තිම කාලේ පුළුවන් තරම් වැඩ කරලා සල්ලි ටිකක් එකතු කරලා තියන්න… ඒකයි මම මේක හැංගුවේ.”
සමහර වෙලාවට අපි දකින දේ, අපි හිතන දේ නෙමෙයි ඇත්තම යථාර්ථය. පවුල් ජීවිතයක් ඇතුළේ සැකය කියන්නේ ලොකු පිළිකාවක්. දෙන්නෙක් අතරේ විවෘත කතාබහක් (Communication) නැති වුණාම, ආදරය වෙනුවට සැකය රජ කරනවා. හැබැයි සමහර නිහඬකම් ඇතුළේ තියෙන්නේ වෙන සම්බන්ධයක් නෙමෙයි, තමන්ගේ පවුල වෙනුවෙන් දරාගන්න ලොකුම පරිත්යාගයක් වෙන්න පුළුවන්.
කවදාවත් තමන්ගේ සහකරු හෝ සහකාරිය ගැන එකපාරටම වැරදි නිගමනවලට එන්න එපා. ප්රශ්නයක් තියෙනවා නම් කතා කරලා විසඳගන්න.
About The Author
